مدرسه یاقوتیه در سال ۱۳۱۰ توسط خواجه یاقوت غازانی در زمان سلطنت سلطان اولجایتو ایلخانی، به نام غازان خان و بولوغان خاتون ساخته شد. مدرسه یاقوتیه به عنوان بزرگترین مدرسه حیاط‌دار محصور در آناتولی، به لطف طرح نقشه، معماری متعادل و تزئینات با نقوش بزرگ، یکی از باشکوه‌ترین بناهای ارزروم است.
ورودی اصلی ساختمان از نما به سمت بیرون بیرون زده است. بخش مرکزی حیاط مستطیل شکل، که در فضای داخلی چهار ایوانی قرار دارد، با گنبدی مقرنس پوشیده شده است، در حالی که سایر بخش‌ها با طاق‌های ضربی نوک‌تیز پوشیده شده‌اند.

در پنل‌های کناری دروازه اصلی، نقوش پلنگ و عقاب در طاقچه‌هایی که با طاق‌های گچبری احاطه شده‌اند، برجسته هستند. برگ‌های نخل که از یک کره منبت‌کاری شده بیرون زده‌اند و درخت زندگی متشکل از دو پلنگ و یک عقاب، نمادهای مهم ترک‌های آسیای میانه را گرد هم آورده‌اند. تزئیناتی که کل دروازه اصلی قوسی و کنده‌کاری شده را پوشانده‌اند، منظره‌ای باشکوه ایجاد می‌کنند.

این مقبره که در مجاورت دیوار شرقی مدرسه یاقوتیه ساخته شده، از آجر ساخته شده است. این سازه که دارای سه پنجره است، با سقف مخروطی پوشیده شده است. شش اتاق با طاق‌های ضربی در هر طرف حیاط چیده شده‌اند. 

اتاق گوشه سمت راست نیز دسترسی به مناره را فراهم می‌کند. در طاق جنوبی، سند وقف شامل نام شش روستا که وقف این مدرسه شده‌اند، با خط ثلث بر روی سنگ مرمر حک شده است. مناره که با نقوش هندسی و کاشی‌های درهم تنیده تزئین شده است، به لطف بندهای برجسته خود، ظاهری پویا دارد. 

یکی از مناره‌های قطور که در گوشه‌ها قرار داشت، یا مدت‌ها پیش تخریب شده یا هرگز ساخته نشده بود. پایه این مناره با گنبدی مخروطی شکل پوشیده شده است. اتاق‌های دانش‌آموزان و معلمان بر اساس طبقه و رتبه آنها تعیین شده بود. بنابراین، تزئینات متفاوتی در ورودی هر اتاق قابل توجه است. این مدرسه که در سال ۱۹۹۵ بازسازی شد، در حال حاضر به عنوان موزه هنر اسلامی و مردم‌شناسی ترکیه مورد استفاده قرار می‌گیرد.